MCP koppelt AI aan software, MHS koppelt AI aan apparatuur. Ze lijken op elkaar, ze doen iets anders en ze werken samen. Het verschil in gewone taal, met een voorbeeld uit een productieproces.
Twee afkortingen van dezelfde maker, twee letters verschil, en allebei gaan ze over AI verbinden met de rest van de wereld. Geen wonder dat ze door elkaar lopen sinds de aankondiging van MHS op 27 augustus 2026. Het verschil past in één zin: MCP verbindt een AI-agent met software, MHS verbindt een AI-agent met apparatuur.
Anthropic gebruikt zelf een beeld dat het snel duidelijk maakt: MCP is ongeveer de USB voor de verbinding tussen AI en software. MHS is die stekker voor de verbinding met fysieke machines.
Het Model Context Protocol bestaat sinds november 2024. Een MCP-server biedt een verzameling gereedschappen aan, en elke agent die het protocol spreekt kan die gebruiken zonder dat er per agent iets geschreven wordt.
De winst zit in rekenkunde. Zonder standaard schrijf je per agent per systeem een koppeling, en dat aantal groeit met het product van twee getallen. Met een standaard schrijf je per systeem één keer iets, en het aantal groeit met de som. Dat verschil is precies waarom MCP hard ging.
Hoe het werkt staat in wat is MCP, en hoe je zelf een server bouwt in wat is een MCP-server.
MHS lost hetzelfde probleem op, maar één laag lager: bij het apparaat zelf. De kern is een gestandaardiseerde driver met een klein aantal basiscommando's. Lezen, bijvoorbeeld: geef de temperatuur. Schrijven, bijvoorbeeld: zet de temperatuur.
Daarnaast hoort bij elk apparaat een referentiebestand waarin staat wat het kan meten, wat er verstelbaar is en welke veiligheidsgrenzen gelden. Dat laatste is het echte verschil.
Een MCP-gereedschap kan een verkeerde factuur boeken. Vervelend, en te herstellen. Een verkeerd aangestuurde robotarm kan iemand raken. Dat is niet te herstellen.
Daarom zit de grens in MHS in het apparaatbestand en niet in de instructie aan de agent. Een instructie is een verzoek dat genegeerd kan worden. Een grens die onder de agent wordt afgedwongen is een muur.
Dat verschil kennen wij uit eigen werk, in een minder gevaarlijke vorm. Een controle die in een scherm zit in plaats van in de laag eronder, houdt niets tegen dat het scherm omzeilt. Bij software levert dat een gat in je administratie op. Bij een machine levert het een ongeval op.
De verwarring komt waarschijnlijk doordat MHS MCP gebruikt. Een agent kan op drie manieren bij een MHS-apparaat: via MCP, via de opdrachtregel, of via codebestanden.
Een voorbeeld uit een productieproces laat zien hoe die twee samen werken:
Stap 1 en 4 zijn software. Stap 2 en 3 zijn hardware. Zonder MHS staat er bij stap 2 en 3 een mens die overtypt, en dat is precies de plek waar in de praktijk de meeste tijd verdwijnt.
Die laatste regel is de reden dat je met het ene vandaag begint en het andere volgt. MHS is nog niet vrij beschikbaar en gaat later open source.
Er zit nog een reden onder die weinig met techniek te maken heeft. Wie per leverancier een eigen koppeling bouwt, zit aan die leverancier vast. Anthropic noemt dat expliciet als motief: voorkomen dat onderzoekers klem komen te zitten bij één aanbieder.
Voor een productiebedrijf dat over tien jaar nog machines van drie merken naast elkaar heeft staan, is dat hetzelfde argument. Een koppeling die alleen bij één merk werkt, is een koppeling die je bij vervanging weggooit.
De meeste Nederlandse MKB-bedrijven hebben geen microscoop staan, en dat hoeft ook niet. De vraag is niet of je vandaag een robotarm aanstuurt, maar of je systemen zo staan dat een agent er via een standaard bij kan.
Een bedrijf dat zijn processen al ontsloten heeft, zet de stap naar apparatuur later zonder alles opnieuw te bouwen. Een bedrijf met vijftien handgeschreven koppelingen doet dat werk twee keer. Zie van losse tools naar een AI-systeem.
Nee. MHS gebruikt MCP juist als een van de drie manieren waarop een agent bij een apparaat komt.
Nee, en dat zou de verkeerde volgorde zijn. De software rond je proces levert nu al tijd op, en die koppelingen blijven bruikbaar zodra er hardware bij komt.
Ja, de standaard is modelonafhankelijk en bereikbaar via standaardprotocollen.
Waar de grens staat. Bij MCP in rechten en goedkeuring, bij MHS in het referentiebestand van het apparaat zelf.
Alleen als iemand daar zelf een koppeling voor bouwt, en dat is precies het maatwerk dat MHS overbodig moet maken.
Bij een inventarisatie van wat aanspreekbaar is en bij het ontsluiten van je software. Zie voorbereiden op agents die machines aansturen.
Wij bouwen MCP-koppelingen en de agents eromheen, en dat is het werk dat straks ook aan de hardwarekant blijft kloppen. Neem contact op als je wilt weten waar dat in jouw geval begint, of lees eerst wat MHS precies is.
dGEN Productions, AI agency en business-automation partner uit Eindhoven. info@dgenproductions.nl · 06-87413056